Te weinig aandacht voor financiën kost geld

VvE Centraal wil graag meer weten wat er leeft in Nederland op het gebied van de Vereniging van Eigenaars. Bij veel artikelen vindt u al reacties en meningen. Dat vinden we erg prettig en om een goed beeld te krijgen willen we graag maandelijks een stelling poneren die we krijgen aangedragen van derden.

Deze maand een stelling van Maarten den Ouden (auteur van VvE boeken):

Te weinig aandacht voor financiën kost appartementseigenaren heel veel geld.

Als je ziet hoe makkelijk er vaak door VvE-besturen en VvE-leden(vergaderingen) met het geld van de VvE wordt omgegaan, zou je haast denken dat appartementseigenaren nauwelijks geïnteresseerd zijn in geldzaken omdat ze toch geld genoeg hebben…

Een aantal voorbeelden.

“Jaarrekening”

VvE-besturen stellen een jaarrekening op of nemen genoegen met een door de VvE-beheerder opgestelde jaarrekening die voor de leden eigenlijk niet goed te begrijpen is. Of helemaal niet begrepen wordt. Daardoor wordt het onderwerp VvE-financiën voor veel leden nóg sneller een ‘ver-van-mijn-bed-show.’ Leden die de jaarrekening niet goed begrijpen kunnen ook niet zo makkelijk gerichte vragen over de financiën stellen – en sommige bestuurders vinden dat wel zo makkelijk. Kritische leden worden weggezet als ‘lastig’ en zo kunnen bestuurlijke missers met financiële gevolgen makkelijker worden weggemoffeld.

“Meerdere offertes”

Het aanvragen van meerdere offertes voor groot onderhoud kost maar extra tijd dus dat doen we niet. Of de voorzitter beslist dat onderneming X dat maar moet doen (zonder daarbij te vertellen dat die onderneming van zijn broer is). Ik ken diverse voorbeelden waarbij door zo’n handelwijze de kosten voor een klus twee of drie keer hoger waren dan de offertes van andere ondernemingen.

“Achterstallige eigenaarsbijdragen”

Ook het incasseren van achterstallige eigenaarsbijdragen kost veel tijd en het is nog vervelend ook. Dus beheerders hebben daar een hekel aan, waardoor de achterstanden steeds hoger oplopen en een deel daarvan gewoon niet meer binnenkomt.

“Fraude”

Aan de organisatie van het geldverkeer besteedt men vaak ook weinig aandacht. Daardoor komen sommige penningmeesters in de verleiding om fraude te plegen en ook sommige VvE-beheerders kunnen die verleiding niet weerstaan. Veel van die fraudes komen niet in de openbaarheid, VvE-besturen en appartementseigenaren lijden in stilte omdat men zich schaamt voor de wel zeer eenvoudige wijze waarop zo’n fraude jarenlang kon voortduren. Jammer want andere VvE’s zouden lering kunnen trekken uit dergelijke fraudes.

“Liftonderhoud”

Liften zijn nodig en kosten nou eenmaal veel geld dus daar besteden veel besturen ook niet veel tijd aan. Als de lift kapot is laten we deze (weer) repareren en betalen gewoon wat de liftonderhoudsonderneming vraagt, niets op aan te merken toch (lees: liftgeheimen, Maatschappelijk Verantwoord Opgelicht van Péron)?!

“Kascommissie”

Tot slot de kascommissie. Besturen vinden het teveel moeite om op zoek te gaan naar deskundige VvE-leden die bereid zijn om één keer per jaar die belangrijke jaarlijkse controle te verrichten; het is veel makkelijker om tijdens de ledenvergadering te wachten totdat uiteindelijk iemand z’n vinger opsteekt. Als er al dan niet toevallig wél kascommissieleden gekozen worden die serieus werk van de controle willen maken is het vaak zo dat het bestuur deze leden meer als tegenstanders dan als partners ziet. Op commentaar van leden zit het bestuur immers niet te wachten?